Be Doers – Ask and You Shall Receive

[in het Nederlands hieronder]

St James 1:22-27       St John 16:23-33

 

Be doers of the word and not hearers only, deceiving yourselves…

... Ask and you will receive, that your joy may be full.

 

We can think all sorts of things about religion and about love, but until we act on those ideas, our thinking remains merely a thought, nothing more.

Who cannot remember pondering about someone you were attracted to, maybe for weeks or months or even years.  And nothing would happen unless you took the step to ask the person out on a date.  Unless we act on the idea, nothing will come of our love.

On this Mother’s Day, we can ponder which of us would have come to exist, to have life, if it had not been that our mothers chose, and continued to choose, to bring us into life.  And as we grow older, we come to see and appreciate, all of the actions that our mothers took out of love for us as we were growing up, and the self-sacrifices, for which we are grateful. We give thanks to God today for them.

God had an idea, but until He acted, until He spoke the Word, the heavens and the earth would not have been made.

God gave Moses the Law – but it was not until the people would try to follow that Law in their lives that they would begin to experience the rich blessings of life in such a community.  And it was not until the people tried to follow that Law, that they would begin to cry out for a Saviour, when they realized their deep need of mercy and of One who would truly change their hearts.

The eternal Word was with God, but it was only when that Word was made flesh and dwelt among us, that the salvation God intends for us all could come to pass.

Jesus spoke of His impending death to His disciples at least three times in His ministry.  But he had to go to the Cross and die, before He could rise again from death and conquer death for us all.

St James says in today’s Epistle,

Be doers of the Word and not hearers only, deceiving yourselves.

We can have many ideas…  In fact last week we heard that God is continually pouring down on us from above every good and every perfect gift – but until we take up those good and perfect gifts that are falling into us and act upon them, our religion is worthless.

St Augustine says that love is “to will the good that we know”.  Just knowing the Good is not yet love, it must also be willed, that is, acted upon, before it is love.

------------

What is it that makes us hesitate to act upon grace from above, to be doers of the Word?

This morning’s Gospel reading comes from the words of Jesus to his disciples on the night that He was betrayed.

Jesus speaks beautiful clear words about His relation to the Father –

I came from the Father and have come into the world, and now I am leaving the world and going to the Father.

The disciples were moved by Jesus’ words – and they say something about their faith in Him –

“Now we know that you know all things and do not need anyone to question you; this is why we believe that you came from God.”

But Jesus knows that their knowing and their believing is still very unformed – it is not real until it is tested – “they are like a man who look intently at his face in a mirror…and goes away and at once forgets what he was like.”  And indeed, every one of them would flee from Jesus when he was arrested.  They discovered suddenly that they were terrified for their own lives.  Fear for their own safety hindered them from remaining stedfast in the moment of trial.  They did not love.

What would make the difference for each of them?  Because there was a very real difference from that night of fleeing from the night that most of them would experience later in each of their lives.  Each of the apostles went to the ends of the earth to proclaim the Gospel, and stood bravely before their persecutors, praying to God that their murderers would be forgiven, before they were stoned to death, or speared, or clubbed to death, or beheaded, or crucified, or flayed alive.

The apostles were emboldened by Pentecost, with the Holy Spirit, and they acted upon the impulses, the infusion of love into their hearts.  They were able to will the good that they knew.  Peter spoke immediately to the large crowd that gathered – and 3,000 souls were baptised and added to the church.  They moved out in courage, they experienced the joy of others coming to life as they heard the Gospel and were baptised.  They began through their union by the Spirit with the Word made flesh – to really experience peace in the midst of tribulation – in me you may have peace – and to truly overcome the world as did their Master and Lord and friend.

This seems a very high bar for us, maybe even too high an example to inspire us to the next step.

------------

But James seems to speak on a level that might be easier for us to imagine and to embrace.

He says this morning,

Religion that is pure and undefiled before God, the Father, is this: to visit orphans and widows in their affliction, and to keep oneself unstained from the world.

In the ancient world, widows and orphans did not have state support, they were particularly vulnerable.  The Law of Moses, made special mention of the need to care for such people in our midst.  It is a humble act to go to those who will not give you power or advance your career – it is to set aside worldly ambition to visit widows and orphans in their affliction.  It is a true test of the authenticity of our religion.  Do we really care for people with needs that are before us as God cares for each of us?

And to keep oneself unstained from the world.  This is the other side of the coin.  We are changed by every action that we take – we literally enflesh our ideas – whether for good or for ill.  So when we don’t follow vice, but turn away from it, we no longer embody it.  But when we act on those good desires – we literally embody love.

But Dietrich Bonhoeffer said,

Being a Christian is less about cautiously avoiding sin than about courageously and actively doing God’s will.

We will no doubt stumble, as we are sure the apostles did, as they entered into their ministries after Pentecost.  Peter still needed correction by Paul for his hypocrisy as Paul saw more clearly the implications of the Gospel of freedom for the Gentiles.  Paul, it seems, later realized he should embrace Mark, listening to Barnabas, rather than holding a grudge because Mark hesitated to continue in an early mission trip.  Did Mark hesitate out of a fear for his safety?  Later Mark would write what we might describe as the boldest Gospel, including the word we translate as ‘immediately’ 41 times – and Mark becomes represented by the lion in Christian iconography of the Evangelists.  The letters of the Apostles, written with such clarity and with no mistakes that we can see, were only written years after their conversions and being shaped daily by the Spirit of Truth.

If we keep choosing for the good it leads to an ever decreasing interest and attention to sin.  And it leads us to manifesting in body and soul the resurrection life, true love, in this world.

Be doers of the Word and not hearers only, deceiving yourselves.

------------

To act on the inflow of love in us can be a dangerous thing.

Wisdom, a certain prudence, wise caution, may sometimes hold us back.

But if we are held back from love by fear, that should be examined by us in prayer:

• Will I have enough to live on? Has not God provided in the past?
• Will God show me the next steps if I take a risk? Has God ever led you into a pit?
• What will people think of me? Who is my judge but God alone?
• What if I make a mistake? Well what if I don’t act – that also has consequences? “Living safely is dangerous” says Jordan Peterson.

Like the disciples, we all have our denials and betrayals of Christ, but God is calling us nonetheless to be actively engaged in the work of manifesting the kingdom of God in our midst:

Be doers of the Word and not hearers only, deceiving yourselves.

If we’re having trouble with this, and no doubt we are, Jesus says, Ask and you shall receive…

William Temple, an Archbishop of Canterbury from the last century, commenting on this, wrote about the “prayer” of the two sons of Zebedee, who showed us the wrong way to pray: “Master, we want you to do for us whatsoever we ask of you…Grant us to sit, one at your right hand and one at your left, in your glory.”  The request was something selfish that would exclude others – the essence of wrong prayer.  And Jesus answered, “Can you share My sacrifice?”

This is what Temple says:

The essence of prayer is to seek how we may share that sacrifice.  It finds its fullest expression in the Eucharist where we offer ourselves to Christ that He may unite us with Himself in His perfect self-offering to the Father…

In a few minutes, when we give thanks for receiving the Body and Blood of Christ, we will pray, “here we offer and present unto you, O Lord, ourselves, our souls and bodies, to be a reasonable, holy and living sacrifice unto you”.

This is the only way we will find ultimate peace.  Jesus overcame the world, and as we unite ourselves with Him, He will take away all worldly fears that bind us, and enable us to act in love.

Be doers of the word and not hearers only, deceiving yourselves…

Ask, and you will receive, that your joy may be full.

Amen +

 

 

---

 

S Jakobus 1:22-27       S Johannes 16:23-33

 

Wees daders van het woord en niet alleen luisteraars, die zichzelf voor de gek houden…
... Vraag en u zult ontvangen, opdat uw vreugde volkomen moge zijn.

 

We kunnen van alles denken over religie en over liefde, maar zolang we die ideeën niet in daden omzetten, blijft ons denken slechts een gedachte, niets meer.

Wie herinnert zich niet dat hij of zij heeft nagedacht over iemand tot wie men zich aangetrokken voelde, misschien wel weken, maanden of zelfs jarenlang. En er zou niets gebeuren tenzij je de stap zette om die persoon mee uit te vragen. Tenzij we het idee in daden omzetten, zal er niets van onze liefde terechtkomen.

Op deze Moederdag kunnen we ons afvragen wie van ons er zou zijn geweest, wie er leven zou hebben gehad, als onze moeders niet hadden gekozen, en bleven kiezen, om ons tot leven te brengen. En naarmate we ouder worden, gaan we alle daden zien en waarderen die onze moeders uit liefde voor ons hebben verricht terwijl we opgroeiden, en de zelfopofferingen, waarvoor we dankbaar zijn. We danken God vandaag voor hen.

God had een idee, maar zolang Hij niet handelde, zolang Hij het Woord niet sprak, zouden de hemel en de aarde niet zijn geschapen.

God gaf Mozes de Wet – maar pas toen het volk probeerde die Wet in hun leven na te leven, begonnen ze de rijke zegeningen van het leven in zo’n gemeenschap te ervaren. En pas toen het volk probeerde die Wet te volgen, begonnen ze te roepen om een Verlosser, toen ze zich realiseerden hoezeer ze behoefte hadden aan genade en aan Iemand die hun harten zou veranderen.

Het eeuwige Woord was bij God, maar pas toen dat Woord vlees werd en onder ons woonde, kon de verlossing die God voor ons allen bedoeld heeft, plaatsvinden.

Jezus sprak tijdens Zijn bediening minstens drie keer met Zijn discipelen over Zijn naderende dood. Maar Hij moest gaan naar het kruis en sterven, voordat Hij uit de dood kon opstaan en de dood voor ons allen kon overwinnen.

De heilige Jakobus zegt in de brief van vandaag: Wees daders van het Woord en niet alleen luisteraars, die zichzelf bedriegen.

We kunnen veel ideeën hebben… Vorige week hoorden we zelfs dat God voortdurend elk goed en volmaakt geschenk van boven op ons uitstort – maar zolang we die goede en volmaakte gaven die op ons neerdalen niet aannemen en ernaar handelen, is onze religie waardeloos.

De heilige Augustinus zegt dat liefde “het goede willen is dat we kennen”. Alleen het Goede kennen is nog geen liefde; het moet ook gewild worden, dat wil zeggen, ernaar gehandeld worden, voordat het liefde is.

------------

Wat is het dat ons doet aarzelen om te handelen naar de genade van boven, om doeners van het Woord te zijn?

De evangelielezing van vanochtend komt uit de woorden van Jezus tot zijn discipelen op de avond dat Hij werd verraden.

Jezus spreekt prachtige, heldere woorden over Zijn relatie met de Vader –

Ik ben van de Vader gekomen en ben in de wereld gekomen, en nu verlaat ik de wereld en ga ik naar de Vader.

De discipelen waren geraakt door Jezus’ woorden – en ze zeggen iets over hun geloof in Hem –

“Nu weten wij dat U alles weet en dat niemand U hoeft te ondervragen; daarom geloven wij dat U van God bent gekomen.”

Maar Jezus weet dat hun weten en hun geloven nog erg onvolwassen is – het is pas echt als het op de proef wordt gesteld – “zij zijn als een man die aandachtig naar zijn gezicht in een spiegel kijkt… en weggaat en meteen vergeet hoe hij eruitzag.”

En inderdaad, elk van hen zou wegvluchten van Jezus toen Hij werd gearresteerd. Ze ontdekten plotseling dat ze doodsbang waren voor hun eigen leven. Angst voor hun eigen veiligheid weerhield hen ervan standvastig te blijven op het moment van de beproeving. Ze hielden niet van Hem.

Wat zou voor elk van hen het verschil maken? Want er was een zeer reëel verschil tussen die nacht van de vlucht en de nacht die de meesten van hen later in hun leven zouden meemaken. Elk van de apostelen trok naar de uiteinden van de aarde om het Evangelie te verkondigen, en stond moedig tegenover hun vervolgers, biddend tot God dat hun moordenaars vergeven zouden worden, voordat ze gestenigd, doorboord, doodgeslagen, onthoofd, gekruisigd of levend gevild werden.

De apostelen werden gesterkt door Pinksteren, met de Heilige Geest, en ze handelden vanuit de impulsen, de instorting van liefde in hun harten. Ze waren in staat het goede te willen dat ze kenden. Petrus sprak onmiddellijk tot de grote menigte die zich had verzameld – en 3.000 zielen werden gedoopt en toegevoegd aan de kerk. Ze trokken moedig uit, ze ervoeren de vreugde van anderen die tot leven kwamen toen ze het evangelie hoorden en gedoopt werden. Door hun eenheid in de Geest met het Woord dat vlees geworden is, begonnen ze – te midden van verdrukking – werkelijk vrede te ervaren – in mij zult gij vrede hebben – en de wereld werkelijk te overwinnen, zoals hun Meester en Heer en vriend dat deed.

Dit lijkt voor ons een zeer hoge lat, misschien zelfs een te hoog voorbeeld om ons te inspireren tot de volgende stap.

------------

Maar Jakobus lijkt te spreken op een niveau dat voor ons wellicht gemakkelijker voor te stellen en te omarmen is.

Hij zegt vanmorgen:

Een zuivere en onbevlekte godsdienst voor God, de Vader, is deze: wezen en weduwen in hun nood bijstaan, en zich onbesmet houden van de wereld.

In de oudheid hadden weduwen en wezen geen staatssteun; zij waren bijzonder kwetsbaar. De wet van Mozes maakte speciaal melding van de noodzaak om voor zulke mensen in ons midden te zorgen. Het is een nederige daad om naar hen toe te gaan die je geen macht geven of je carrière bevorderen – het is het opzij zetten van wereldse ambitie om weduwen en wezen in hun nood te bezoeken. Het is een ware test van de authenticiteit van onze religie. Zorgen we echt voor mensen in nood die voor ons staan, zoals God voor ieder van ons zorgt?

En jezelf onbezoedeld houden van de wereld. Dit is de andere kant van de medaille. We worden veranderd door elke handeling die we stellen – we geven letterlijk gestalte aan onze ideeën – of het nu ten goede of ten kwade is. Dus wanneer we het kwaad niet volgen, maar ons ervan afkeren, belichamen we het niet langer. Maar wanneer we handelen vanuit die goede verlangens – belichamen we letterlijk de liefde.

Maar Dietrich Bonhoeffer zei:

“Christelijk zijn gaat minder over het voorzichtig vermijden van zonde dan over het moedig en actief doen van Gods wil.”

We zullen ongetwijfeld struikelen, zoals de apostelen ongetwijfeld ook deden toen ze na Pinksteren hun bediening begonnen. Petrus had nog steeds correctie van Paulus nodig vanwege zijn hypocrisie, aangezien Paulus de implicaties van het evangelie van vrijheid voor de heidenen duidelijker zag. Paulus realiseerde zich later blijkbaar dat hij Marcus moest omarmen en naar Barnabas moest luisteren, in plaats van wrok te koesteren omdat Marcus aarzelde om door te gaan tijdens een vroege zendingsreis. Aarzelde Marcus uit angst voor zijn veiligheid? Later zou Marcus schrijven wat we zouden kunnen omschrijven als het meest gedurfde evangelie, waarin het woord dat we vertalen als ‘onmiddellijk’ 41 keer voorkomt – en Marcus wordt in de christelijke iconografie van de evangelisten voorgesteld door de leeuw. De brieven van de apostelen, geschreven met zo’n helderheid en zonder fouten die wij kunnen zien, werden pas jaren na hun bekering geschreven en dagelijks gevormd door de Geest van de Waarheid.

Als we blijven kiezen voor het goede, leidt dat tot een steeds afnemende interesse in en aandacht voor de zonde. En het leidt ertoe dat we in lichaam en ziel het opstandingsleven, de ware liefde, in deze wereld manifesteren.

Wees daders van het Woord en niet alleen luisteraars, die zichzelf voor de gek houden.

------------

Handelen vanuit de instroom van liefde in ons kan gevaarlijk zijn.

Wijsheid, een zekere voorzichtigheid, verstandige terughoudendheid, kunnen ons soms tegenhouden.

Maar als we door angst worden tegengehouden om lief te hebben, moeten we dat in gebed onderzoeken:

• Zal ik genoeg hebben om van te leven? Heeft God in het verleden niet voorzien?
• Zal God mij de volgende stappen laten zien als ik een risico neem? Heeft God je ooit in een kuil geleid?
• Wat zullen mensen van mij denken? Wie is mijn rechter behalve God alleen?
• Wat als ik een fout maak? Nou, wat als ik niet handel – dat heeft ook gevolgen? “Veilig leven is gevaarlijk”, zegt Jordan Peterson.

Net als de discipelen hebben we allemaal onze ontkenningen en verraad aan Christus, maar God roept ons niettemin op om actief betrokken te zijn bij het werk van het manifesteren van het koninkrijk van God in ons midden:

Wees daders van het Woord en niet alleen hoorders, die zichzelf bedriegen.

Als we hier moeite mee hebben, en dat hebben we ongetwijfeld, zegt Jezus: Vraag en u zult ontvangen…

William Temple, een aartsbisschop van Canterbury uit de vorige eeuw, schreef in een commentaar hierop over het “gebed” van de twee zonen van Zebedeüs, die ons de verkeerde manier van bidden lieten zien: “Meester, wij willen dat U voor ons doet wat wij U ook vragen… Schenk ons dat wij, de een aan Uw rechterhand en de ander aan Uw linkerhand, in Uw heerlijkheid mogen zitten.” Het verzoek was iets egoïstisch dat anderen zou uitsluiten – de essentie van verkeerd bidden. En Jezus antwoordde: “Kunnen jullie delen in Mijn offer?”

Dit is wat Temple zegt:

De essentie van het gebed is te zoeken naar hoe we in dat offer kunnen delen. Het vindt zijn volste uitdrukking in de eucharistie, waar we onszelf aan Christus aanbieden opdat Hij ons met Zichzelf mag verenigen in Zijn volmaakte zelfoffer aan de Vader…

Over enkele minuten, wanneer we dankzeggen voor het ontvangen van het Lichaam en Bloed van Christus, zullen we bidden: “Hier offeren en presenteren wij U, o Heer, onszelf, onze zielen en lichamen, om een redelijk, heilig en levend offer voor U te zijn”.

Dit is de enige manier waarop we de ultieme vrede zullen vinden. Jezus heeft de wereld overwonnen, en als we ons met Hem verenigen, zal Hij alle wereldse angsten wegnemen die ons binden, en ons in staat stellen om in liefde te handelen.

Wees daders van het woord en niet alleen luisteraars, die zichzelf voor de gek houden…
... Vraag en u zult ontvangen, opdat uw vreugde volkomen moge zijn.

Amen +